Działalność duszpasterska w parafii Wniebowzięcia NMP w Biłgoraju w okresie panowania władzy komunistycznej

Włączenie Polski siłą do obozu państw poddanych zwierzchnictwu politycznemu i ideologicznemu Związku Sowieckiego miało olbrzymi wpływ na sytuację Kościoła w Polsce i społeczeństwa polskiego. Władze państwa komunistycznego bardzo agresywnie wkraczały w życie kościoła. Już przed 1967 rokiem władze miejskie odebrały dwie trzecie ogrodu parafialnego na budowę szkoły podstawowej Nr 1. Natomiast pozostałą część ogrodu odebrano po 1967 roku na budowę przedszkola.

     W okresie panowania władzy komunistycznej na zorganizowanie religijnych zgromadzeń publicznych, jak chociażby procesji w święto Bożego Ciała, należało otrzymać pozwolenie od Prezydium Rady Narodowej. Z zachowanych do dziś pozwoleń z roku 1968 i 1969 możemy określić trasę procesji w Boże Ciało. Pierwszy i drugi ołtarz znajdował się na ul. 3-go Maja, trzeci ołtarz był w kościele św. Jerzego, a czwarty ołtarz przygotowywany był na ulicy Zamojskiej. Również trasa i czas procesji na cmentarz grzebalny był ściśle określony. W związku z powyższą sytuacją wszystkie inne uroczystości i związane z nimi religijne zgromadzenia wiernych miały miejsce na terenie kościoła i w samym kościele. Sytuacja taka trwało do początku lat osiemdziesiątych, kiedy to władza komunistyczna wyraźnie osłabła.

      Lata osiemdziesiąte były dość trudne dla życia Kościoła. W tych latach odprawiano liczne nabożeństwa w intencji Ojczyzny i pokoju, szczególnie w okresie trwania stanu wojennego. W każdą niedzielę modlono się poprzez: śpiewanie Godzinek o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, Nieszpory, Drogę Krzyżową oraz Gorzkie Żale. Odbywały się również nabożeństwa majowe i czerwcowe, a w październiku nabożeństwo różańcowe. Na początku każdego miesiaca wierni gromadzili się na nabożeństwach pierwszopiątkowych, pierwszosobotnich, a w późniejszych latach w pierwszoczwartkowych. Natomiast Msze św. w niedziele i święta były odprawiane o godzinie: 7.00, 8.00, 9.00, 10.15, 11.30, 15.00 i 18.00.

   W okresie stanu wojennego, który został wprowadzony w Polsce 13 XII 1981 r., bojówki funkcjonariuszy mundurowych i cywilnych w brutalny sposób aresztowało wiele niewinnych osób. Z Biłgoraja i okolic internowanych było 22 osoby, wśród tych osób był m.in. p. Janusz Różycki - pracujący w parafii Wniebowzięcia NMP od 1983 r. jako katecheta (był pierwszym przewodniczącym struktur NSZZ „Solidarność”). Jak w każdej trudnej dla Narodu sytuacji tak i wówczas z pomocą przyszedł Kościół Katolicki. Szczególną pomoc osobom represjonowanym i ich rodzinom okazali księża pracujący wówczas w naszej parafii: ks. Kanonik i Dziekan Edmund Markiewicz, ks. Tomasz Raczkowski i ks. Zdzisław Kuczko. Niektórzy działacze „Solidarności” byli ukrywani na plebani, gdzie otrzymywali niezbędną pomoc. W kościele odbywały się bardzo często Msze św. o zdrowie pracowników NSZZ „Solidarność” i ich rodzin, o spokój i pojednanie oraz w intencji Ojczyzny. W ślad za tym rozpoczęła się działalność charytatywna. Warto tu również zaznaczyć, że przez cały czas od wyjścia z internowania osoby te utrzymywały kontakt listowny  z solidarnościową emigracją. W wyniku tych kontaktów, internowani otrzymali środki na zakup magnetowidu i kserokopiarki do druku Gazety NSZZ „Solidarność” – „Tanew”. Dzięki temu, już w roku 1987  w salkach katechetycznych  przy kościele WNMP w Biłgoraju rozpoczęto wyświetlanie filmów o niezależnej i religijnej tematyce. Prelekcje te odbywały się  w każdą niedzielę po Mszy św. wieczorowej. Wspólnymi siłami zakupiono również kolorowy telewizor aby poprawić jakość projekcji. Zainteresowanie tymi filmami było ogromne. Pamiętam, że jako mały chłopiec przeciskałem się w tłumie ludzi, aby być bliżej ekranu. Wielu z nas wówczas w domach miało tylko czarno-biały telewizor i dla nas małych chłopców obejrzenie filmu w kolorze było czyś fascynującym.

    Innym ważnym wydarzeniem, które wstrząsnęło naszą wspólnotę jak i całym światem był zamach na życie Ojca Świętego Jana Pawła II, który miał miejsce 13 V 1981 r. Zaraz po zamachu w naszej świątyni każdego 16 dnia miesiąca odbywały się modlitwy w intencji papieża i Ojczyzny. Kilka miesięcy później, w październiku 1981 r. ks. Edmund Markiewicz zorganizował autokarową pielgrzymkę do Rzymu. Wszyscy uczestnicy tej pielgrzymki mieli przypięte emblematy pielgrzymkowe z herbem Biłgoraja i napisem „Polonia Biłgoraj Roma 81” oraz posiadali transparent z napisem „Biłgoraj wita Ojca Świętego”. Ks. Kanonik. Edmund Markiewicz wraz z pielgrzymami złożył Ojcu Świętemu dar w postaci obrazu Matki Boskiej Krasnobrodzkiej wykonany przez ludową artystkę. Pielgrzymi udali się również na cmentarz Żołnierzy Polskich na Monte Cassino, gdzie złożyli kwiaty i odśpiewali Hymn: „Boże coś Polskę”.

     Podczas różnych nabożeństw jaknabożeństw jak np. nabożeństwa majowe były czytane encykliki papieża Jana Pawła II. Oczywiście w czasie pielgrzymek Ojca Świętego do Polski były organizowane wyjazdy na spotkanie z papieżem. W 1983 r. zorganizowano  takich wyjazdów trzy: do Warszawy i Niepokalanowa, do Częstochowy oraz do Karkowa. Również w tym samym roku ok. 800 osób z Biłgoraja wyruszyło w Diecezjalnej Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę.


Autor: Mirosław Kita
2011-11-30


KALENDARZ

Czwartek
18
lipca



15.00 - Koronka do Miłosierdzia Bożego

SŁOWO BOŻE NA DZIŚ

TRANSMISJA MSZY ŚWIĘTEJ

KATOLICKIE PRZEDSZKOLE

ZGROMADZENIE SIÓSTR SERAFITEK

Z GALERII

Najnowsze intencje

Matko Boża Nieustającej Pomocy prosimy Cię o dar potomstwa dla nas.

Za wstawiennictwem Matki Najświętszej proszę Pana Jezusa o zdrowie, miłosierdzie nad grzechami, szczęśliwą podróż, opiekę od zła i błogosławieństwo w całym życiu dla całej rodziny Jana.

Matko Boza Ciebie prosimy ratuj rodzine,ratuj nas przed epidemia .O uzdrowienie,zbawienie Mikolaja,Tomasza,Ani.Za rodzenstwo Ewe,Bogdana ,rodzine,za Ele ,dzieci.O przeblaganie,wynagrodzenie za grzechy Ani,Tomasza,Mikolaja ,Ele,za dzieci Mariole,rodzine.Za wszystkie grzechy popelnione w tych rodzinach .Za zmarlych rodzicow,przodkow z tych rodzin o Niebo .O zbawienie grzesznikow.Za dusze w czyscu cierpiace,za sp Pawla Kowalczyk.,za Sp Abp Henryka Hoser

Wszystkie intencje

Kalendarium Parafialne

    W lipcu 1955 r. dzięki staraniom ks. Jana Kosiora (proboszcza parafii WNMP) i parafian zamówiono i zamontowano wielki ołtarz wewnątrz świątyni. Ołtarz ten jest kopią spalonego ołtarza podczas II wojny światowej.

Dzieje Parafii

Biłgoraj i okolice na fotografii

Festiwal SOLI DEO

Klub Strzelecki i Klub Kolekcjonerski Victoria - Biłgoraj